ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರ ಕೊಡುಗೆಗಳು

ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರ ಕೊಡುಗೆಗಳು

ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರು ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅವಧಿಯಾಗಿದ್ದು, 13 ರಿಂದ 16 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. ಇದು ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ರಚನೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿತು. ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರು ನೀಡಿದ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಕೊಡುಗೆಗಳ ವಿವಿಧ ಅಂಶಗಳ ವಿವರವಾದ ನೋಟ ಇಲ್ಲಿದೆ.

1. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ

ಸುಲ್ತಾನನ ಸ್ಥಿತಿ: ಸುಲ್ತಾನನು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ಅಧಿಕಾರವಾಗಿದ್ದನು, ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಮಿಲಿಟರಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಸುಲ್ತಾನನ ಪದವು ಕಾನೂನು, ಮತ್ತು ಅವನ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ದೈವಿಕ ಅಧಿಕಾರದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ, ಆಗಾಗ್ಗೆ ತನ್ನನ್ನು ದೇವರ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ನೆರಳು ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ಥಾನವು ಆನುವಂಶಿಕವಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಇದು ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಿಲಿಟರಿ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಇದು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಘರ್ಷಣೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಸುಲ್ತಾನನು ಷರಿಯಾ ಕಾನೂನಿಗೆ ಬದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು ಆದರೆ ಗಣನೀಯ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯೊಂದಿಗೆ ಆಳಿದನು.

ಮಂತ್ರಿಗಳ ಮಂಡಳಿ: ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು, ಸುಲ್ತಾನನು ಮಂತ್ರಿಗಳ ಮಂಡಳಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು. ಈ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಹಣಕಾಸು, ಭೂಕಂದಾಯ, ನ್ಯಾಯ, ಮಿಲಿಟರಿ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳಂತಹ ವಿವಿಧ ಇಲಾಖೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಪ್ರಮುಖ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಸೇರಿದ್ದಾರೆ:

  • ವಜೀರ್ (ಪ್ರಧಾನಿ): ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಿ ಸಚಿವರು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಡಳಿತದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ಹಣಕಾಸು, ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಕಂದಾಯ ಇಲಾಖೆಗಳ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ.
  • ದಿವಾನ್-ಎ-ಅರಿಜ್ (ಮಿಲಿಟರಿ ಮಂತ್ರಿ): ಮಿಲಿಟರಿ ನೇಮಕಾತಿ, ಶಿಸ್ತು, ಬಡ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ವೇತನದಾರರ ನಿರ್ವಹಣೆ, ಸುಲ್ತಾನನು ದೃಢವಾದ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನೆಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
  • ದಿವಾನ್-ಇ-ಇನ್ನಾ (ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಮಂತ್ರಿ): ರಾಜ್ಯ ಪತ್ರವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು ಮತ್ತು ರಾಜಮನೆತನದ ಸಂವಹನಗಳ ಗೌಪ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡರು.
  • ದಿವಾನ್-ಇ-ರಸಾಲತ್ (ವಿದೇಶಾಂಗ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಮಂತ್ರಿ): ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು, ರಾಯಭಾರಿಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಿದರು ಮತ್ತು ವಿದೇಶಿ ರಾಯಭಾರಿಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು.
  • ಸದರ್-ಉಸ್-ಸದರ್ (ಧಾರ್ಮಿಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಮಂತ್ರಿ): ಭಿಕ್ಷೆ, ಉತ್ಸವಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಝಕಾತ್ ಅನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಸೇರಿದಂತೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ.
  • ದಿವಾನ್-ಇ-ಖ್ವಾಜಾ (ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ): ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು, ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಸುಲ್ತಾನರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸುವುದು.

2. ಪ್ರಾಂತೀಯ ಆಡಳಿತ

ಸುಲ್ತಾನರ ವಿಶಾಲ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು “ಇಕ್ತಾಸ್” ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟೇದಾರರು ಅಥವಾ ನೈಬ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಮಿಲಿಟರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಆಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸುಲ್ತಾನನ ಸಂಬಂಧಿಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು, ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಿಲಿಟರಿ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದು ಸೇರಿದೆ. ಪ್ರಾಂತೀಯ ಆಡಳಿತವು ತನ್ನ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಾದ್ಯಂತ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸುಗಮ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು.

3. ಮಿಲಿಟರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ

ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿತ್ತು ಸೇನೆ. ಸುಲ್ತಾನನು ಆಂತರಿಕ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ಬೆದರಿಕೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ರಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ರಬಲ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದನು. ಸೈನ್ಯವು ಬಿಲ್ಲುಗಾರರು, ಕಾಲಾಳುಪಡೆ, ಅಶ್ವದಳ ಮತ್ತು ಆನೆ ಪಡೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಮಿಲಿಟರಿ ಆಡಳಿತವನ್ನು ದಿವಾನ್-ಐ-ಅರಿಜ್ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಸೈನ್ಯವು 475,000 ಸೈನಿಕರ ಗಮನಾರ್ಹ ಬಲವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ನ್ಯಾಪ್ತಾ ಮತ್ತು ಸ್ಫೋಟಕಗಳಂತಹ ಸುಧಾರಿತ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಬಳಕೆಯು ಸುಲ್ತಾನರ ಮಿಲಿಟರಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.

4. ಭೂ ಕಂದಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ

ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಆದಾಯದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮೂಲವೆಂದರೆ ಭೂ ತೆರಿಗೆಗಳು. ಹಲವಾರು ರೀತಿಯ ಭೂ ಕಂದಾಯವನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು, ಅವುಗಳೆಂದರೆ:

  • ಖರಜ್: ಮುಸ್ಲಿಮೇತರ ಭೂಮಾಲೀಕರ ಮೇಲೆ ಅವರ ಒಟ್ಟು ಉತ್ಪನ್ನದ 1/10 ರಿಂದ 1/2 ರವರೆಗೆ ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
  • ಉಷರ್: ಮುಸ್ಲಿಂ ಒಡೆತನದ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ 10% ತೆರಿಗೆ.
  • ಖಾಮ್ಸ್: ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ ಸಂಪತ್ತಿನ ಐದನೇ ಒಂದು ಭಾಗ.
  • ಝಕಾತ್: ಮುಸ್ಲಿಮರ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಸಲಾದ 2.5% ಧಾರ್ಮಿಕ ತೆರಿಗೆ.
  • ಜೆಜಿಯಾ: ಮುಸ್ಲಿಮೇತರರ ಮೇಲಿನ ತೆರಿಗೆ, ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ದರಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ತೆರಿಗೆಯು ವೃದ್ಧರು, ಮಕ್ಕಳು, ಭಿಕ್ಷುಕರು ಮತ್ತು ಇತರ ಕೆಲವು ಗುಂಪುಗಳಿಗೆ ವಿನಾಯಿತಿ ನೀಡಿದೆ.

ಭೂ ಕಂದಾಯದ ಹೊರತಾಗಿ, ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ, ಜಾನುವಾರು ತೆರಿಗೆ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಪರ ತೆರಿಗೆಗಳಂತಹ ಇತರ ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ಸಹ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ.

5. ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆ

ಸುಲ್ತಾನ್ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಮೇಲ್ಮನವಿಯ ಅಂತಿಮ ನ್ಯಾಯಾಲಯವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿತು. ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಖಾಜಿಗಳು ಮತ್ತು ಸದರ್-ಉಸ್-ಸದರ್ ಅವರಂತಹ ಇತರ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು. ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು, ಮರಣ ಮತ್ತು ಅಂಗಚ್ಛೇದನ ಸೇರಿದಂತೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದಂಡನೆಗಳು. ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಠಿಣವಾಗಿತ್ತು, ವಂಚನೆಯಂತಹ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು.

6. ಸಾಹಿತ್ಯ

ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರ್ಷಿಯನ್, ಉರ್ದು, ಅರೇಬಿಕ್, ಹಿಂದಿ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಗಮನಾರ್ಹ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಪರ್ಷಿಯನ್, ಅಧಿಕೃತ ಭಾಷೆಯಾಗಿ, ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು, ಅಂತಹ ಗಮನಾರ್ಹ ಕೃತಿಗಳೊಂದಿಗೆ:

  • ಹಸನ್ ನಿಜಾಮಿಯವರ “ತಾಜ್-ಉಲ್-ಮಸೀರ್” ಮತ್ತು ಜಿಯಾವುದ್ದೀನ್ ಬಾರ್ನಿಯ “ತಾರಿಕ್-ಇ-ಫಿರೋಜ್ ಶಾಹಿ” ಯುಗದ ಬೌದ್ಧಿಕ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.
  • ಭಾರತದ ಗಿಳಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಅಮೀರ್ ಖುಸ್ರು ಅವರು ಪರ್ಷಿಯನ್ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಗಣನೀಯ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕವಿ ಮತ್ತು ಸಂಯೋಜಕರಾಗಿದ್ದರು.

ಅಲ್ಬುರುನಿಯ ಕಿತಾಬುಲ್ ಹಿಂದ್ ಮಹತ್ವದ ವಿದ್ವತ್ಪೂರ್ಣ ಕೃತಿಯಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅರೇಬಿಕ್ ಸಾಹಿತ್ಯವೂ ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ, ಕಲ್ಹಣ ಮತ್ತು ಚಂದ್ ಬರ್ದಾಯಿಯಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಭೂದೃಶ್ಯವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿದರು.

7. ಕಲೆ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ

ಸುಲ್ತಾನರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ಇಂಡೋ-ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಶೈಲಿಯು ಹಿಂದೂ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಂ ಪ್ರಭಾವಗಳ ಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಯಾಗಿದೆ. ಇಂಡೋ-ಸಾರ್ಸೆನಿಕ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ಶೈಲಿಯು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸ್ಮಾರಕಗಳಿಂದ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ:

  • ಕುತುಬ್ ಮಿನಾರ್: ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎತ್ತರದ ರಚನೆ, ಕುತುಬ್-ಉದ್-ದಿನ್-ಐಬಕ್ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಅಲ್ತಮಾಶ್ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ, ಪರ್ಷಿಯನ್ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ಒಂದು ಮೇರುಕೃತಿ ಮತ್ತು 238 ಅಡಿ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿದೆ. ಮಿನಾರ್ ಸುತ್ತಲೂ ಖುರಾನ್ ಪದ್ಯಗಳನ್ನು ಕೆತ್ತಲಾಗಿದೆ.
  • ಖ್ವಾತ್-ಉಲ್-ಇಸ್ಲಾಂ-ಮಸ್ಜಿದ್: ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಕುತುಬ್-ಉದ್-ದೀನ್-ಐಬಕ್ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ಅದ್ಭುತ.
  • ಹಜಾರ್ ಸಿಟ್ಟುಮ್: ಸುಲ್ತಾನರ ವೈಭವವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುವ 1,000 ಕಂಬಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಅಲಾ-ಉದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಅರಮನೆ.
  • ಫಿರೋಜಾಬಾದ್ ಮತ್ತು ಜೌನ್‌ಪುರ: ಉದ್ಯಾನಗಳು, ಮಸೀದಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರಾಯಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಫಿರೋಜ್ ಶಾ ತುಘಲಕ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ನಗರಗಳು.

ಕಲೆ, ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಸುಲ್ತಾನರ ಕೊಡುಗೆಗಳು ಭಾರತದ ಬಹುಪಾಲು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಹಾಕಿದವು, ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಯೋಜಿಸುತ್ತವೆ.

ಉಪಸಂಹಾರ

ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದರ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಸರ್ಕಾರ, ಸುಧಾರಿತ ಮಿಲಿಟರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು, ಆದಾಯ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲಕ ಸುಲ್ತಾನರು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು. ಸಾಹಿತ್ಯ, ಕಲೆ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಕ್ಕೆ ಅದರ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಹಿಂದೂ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಂ ಪ್ರಭಾವಗಳ ಶ್ರೀಮಂತ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಯೋಜನೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ಸುಧಾರಣೆಗಳು

ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ಸುಧಾರಣೆಗಳು

ಖಿಲ್ಜಿ ರಾಜವಂಶದ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಆಡಳಿತಗಾರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿ ಹಲವಾರು ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದರು, ಅದು ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರ ರಾಜಕೀಯ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ರಚನೆಯನ್ನು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿತು. ಆಂತರಿಕ ಕಲಹ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ಬೆದರಿಕೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವಾಗ ಅವರ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಅವರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಲು, ಕ್ರಮವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ಸುಧಾರಣೆಗಳ ವಿವರವಾದ ನೋಟವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

1. ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರ

ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿ ನಿರಂಕುಶ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ದೃಢ ನಂಬಿಕೆ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಅವರು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿದ್ವಾಂಸರು (ಉಲೇಮಾ) ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನಾಯಕರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ “ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ದೇವರ ನೆರಳು” ಎಂದು ಸ್ವತಃ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು, ಧಾರ್ಮಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸಿದ ದಿಟ್ಟ ನಿಲುವು. ಉಲೇಮಾವನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತುವ ಮೂಲಕ, ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಅಥವಾ ಪಾದ್ರಿಗಳ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪದಿಂದ ತನ್ನ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ಅವಿರೋಧವಾಗಿ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಅವನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

2. ಆಂತರಿಕ ಆಡಳಿತ ನೀತಿ

ಆಂತರಿಕ ದಂಗೆಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು, ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿ ಹಲವಾರು ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದರು:

  1. ಆಸ್ತಿ ಮುಟ್ಟುಗೋಲು: ಸುಲ್ತಾನ್ ಖಾಸಗಿ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಶ್ರೀಮಂತ ಭೂಮಾಲೀಕರು ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿದರು.
  2. ಸ್ಪೈ ನೆಟ್ವರ್ಕ್: ಸಂಭಾವ್ಯ ದಂಗೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗುಪ್ತಚರವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಸಮರ್ಥ ಬೇಹುಗಾರಿಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.
  3. ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯಗಳ ನಿಷೇಧ: ಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾದಕ ವಸ್ತುಗಳ ಮಾರಾಟವನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸಲಾಗಿದೆ.
  4. ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೂಟಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುವುದು: ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ದೊಡ್ಡ ಕೂಟಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲಾಗಿದೆ, ಇದು ರಾಜಕೀಯ ಪಿತೂರಿಗಳಿಗೆ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಸ್ಥಳವಾಗಬಹುದು.
  5. ಹಿಂದೂಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ: ಮುಸ್ಲಿಮೇತರರ ಮೇಲೆ (ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಹಿಂದೂಗಳು) “ಜಿಜ್ಯಾ” ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸುವುದು ಅವರನ್ನು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಂ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿದೆ.

3. ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಸುಧಾರಣೆಗಳು

ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿ ತನ್ನನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ಅಧಿಕಾರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಅತ್ಯುನ್ನತ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾಗಿ, ಅವರ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಅಂತಿಮವಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಕಾನೂನಿನ (ಶರಿಯತ್) ತತ್ವಗಳಿಂದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಅಥವಾ “ಮುಖ್ಯಖಾಜಿ” ಅವರಿಗೆ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು. ಅವರ ಆಡಳಿತದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷೆಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದವು, ಅಂಗಚ್ಛೇದನ, ಗಡಿಪಾರು, ಸಾವು ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ ಸೇರಿದಂತೆ, ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

4. ಕಂದಾಯ ಸುಧಾರಣೆಗಳು

ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯವರ ಭೂ ಕಂದಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಅವರ ಆಡಳಿತದ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಭೂ ತೆರಿಗೆ ಅಥವಾ ಆದಾಯವನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಫಲವತ್ತತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಲೆಕ್ಕಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ, ಉತ್ಪನ್ನದ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಲೋಪದೋಷಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಸುಲ್ತಾನನು “ಶರಪ್ ಖೈನಿ” ಎಂಬ ಕಂದಾಯ ಮಂತ್ರಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು. ಕಂದಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಾಕಿ ವಸೂಲಿ ಮಾಡಲು “ಮಸ್ತಕ್ ರಾಜ್” ಎಂಬ ವಿಶೇಷ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು.

5. ಮಿಲಿಟರಿ ಸುಧಾರಣೆಗಳು

ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ಮಿಲಿಟರಿ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಸುಲ್ತಾನರನ್ನು ಆಂತರಿಕ ದಂಗೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಮಂಗೋಲರಂತಹ ಬಾಹ್ಯ ಬೆದರಿಕೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿದವು. ಅವನ ಸೈನ್ಯವು ಕಾಲಾಳುಪಡೆ, ಅಶ್ವದಳ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಾರರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಫೆರಿಷ್ಟಾ ಪ್ರಕಾರ ಸುಲ್ತಾನನು ಸುಮಾರು 475,000 ಸೈನಿಕರ ದೃಢವಾದ ಪಡೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದನು.

ಅವರು ಅರೇಬಿಯಾ ಮತ್ತು ಪರ್ಷಿಯಾದಿಂದ ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಸೈನ್ಯದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಗೆ ವಿಶೇಷ ಅಧಿಕಾರಿ “ಅರಿಜ್-ಐ-ಮಾಮಾಲಿಕ್” ಅನ್ನು ನೇಮಿಸಿದರು. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು, ಸುಲ್ತಾನನು ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ಅವರ ಕುದುರೆಗಳ ಭೌತಿಕ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದನು. ಸೈನಿಕರಿಗೆ ನಗದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪಾವತಿಸಲಾಯಿತು, ಒಂದೇ ಕುದುರೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವವರು 234 ಟ್ಯಾಂಕಾಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಎರಡು ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರರು ಹೆಚ್ಚುವರಿ 78 ಟ್ಯಾಂಕಾಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು.

6. ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸುಧಾರಣೆಗಳು

ಪ್ರಾಯಶಃ ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ಸುಧಾರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಮತ್ತು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಕವೆಂದರೆ ಅವರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ನಿಯಮಗಳು, ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಕ್ರಮಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹಣದುಬ್ಬರದಿಂದ ಬಳಲದೆ ಅವರ ದೊಡ್ಡ ಮಿಲಿಟರಿ ಪಡೆಗಳು ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ವೇತನದಲ್ಲಿ ಬದುಕಬಹುದೆಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು.

ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು:

1. ಮಂಡಿ (ಕಿರಾಣಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ): ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಲು ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆಗಳನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ:

* 7 ½ ಜಿಟಾಲ್‌ಗಳು ಗೋಧಿಯ ಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ

* ಭತ್ತದ ಮಂಡಿಯೊಂದಕ್ಕೆ 5 ಜಿತಗಳು

* ಸಕ್ಕರೆಯ ಪ್ರತಿ 1 ½ ಜಿಟಾಲ್‌ಗಳು

ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಆಹಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ರೈತರಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಕೊರತೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ಗೋದಾಮುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ.

2. ಶಾರಾ-ಇ-ದಾಲ್: ಈ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಸಕ್ಕರೆ, ಬಟ್ಟೆ, ಔಷಧ ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆಯಂತಹ ತಯಾರಿಸಿದ ಸರಕುಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಬೆಲೆಗಳನ್ನು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೈಗೆಟುಕುವಿಕೆಯನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿದರು.

3. ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು: ಮೀನು, ಮಾಂಸ, ತರಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಗೃಹೋಪಯೋಗಿ ವಸ್ತುಗಳಂತಹ ದೈನಂದಿನ ಬಳಕೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಈ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ತನ್ನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು, ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮತ್ತು ಉಲ್ಲಂಘನೆಗಳನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು “ಶಹನಾ-ಇ-ಮಂಡಿ” ನಂತಹ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಿದರು. ಗ್ರಾಹಕರನ್ನು ವಂಚಿಸಿದ ಅಥವಾ ತೂಕದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ತಮ್ಮ ವಂಚನೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅವರ ಮಾಂಸವನ್ನು ವಿರೂಪಗೊಳಿಸುವುದು ಸೇರಿದಂತೆ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಉಪಸಂಹಾರ

ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಸುಲ್ತಾನರನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಅವರ ಸಂಕಲ್ಪಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಅವರ ನೀತಿಗಳು ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದರೂ, ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವಲ್ಲಿ, ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದವು. ಸುಲ್ತಾನನ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು, ಅವನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೆಲಸಮವಾಗಿದ್ದು, ಭವಿಷ್ಯದ ಆಡಳಿತಗಾರರಿಗೆ ಒಂದು ಪೂರ್ವನಿದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವು

ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ದಂಡಯಾತ್ರೆಗಳು

ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ದಂಡಯಾತ್ರೆಗಳು

ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿ (1296-1315) ಖಿಲ್ಜಿ ರಾಜವಂಶದ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಆಡಳಿತಗಾರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. ಜಲಾಲುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ಸೋದರಳಿಯ ಮತ್ತು ಅಳಿಯನಾಗಿ, ಅವರು ಚಾಣಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ನಾಯಕರಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು, ಅವರು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಲಾಗದ ಗುರುತು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅವನ ವಿನಮ್ರ ಆರಂಭದಿಂದ ಅವನ ಭವ್ಯವಾದ ದಕ್ಷಿಣದ ವಿಜಯಗಳವರೆಗೆ, ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತರಣೆಗಾಗಿ ಅವನ ಪಟ್ಟುಬಿಡದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ಆರಂಭಿಕ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಏರುವುದು

ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅವರ ಬಾಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಅವರ ತಂದೆಯ ಮರಣದ ನಂತರ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಜಲಾಲುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದರು, ಅವರು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ದೆಹಲಿಯ ಸುಲ್ತಾನರಾದರು. ಅವನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಜಲಾಲುದ್ದೀನ್ ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ನನ್ನು ಕಾಡಾ ಮತ್ತು ಮಾಣಿಕಪುರದ ರಾಜ್ಯಪಾಲನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಅಳಿಯನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು. ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್, ಯುದ್ಧ ಉತ್ಸಾಹಿ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಹಲವಾರು ಮಿಲಿಟರಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡರು, ಅವರ ದಕ್ಷಿಣದ ದಂಡಯಾತ್ರೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಗಮನಾರ್ಹವಾದವು.

ದಕ್ಷಿಣ ದಂಡಯಾತ್ರೆ: ದೇವಗಿರಿ (1296)

ಅಲಾವುದ್ದೀನ್‌ನ ಮೊದಲ ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ದೇವಗಿರಿಗೆ ದಂಡಯಾತ್ರೆ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಶ್ರೀಮಂತ ನಗರ, ರಾಮಚಂದ್ರ ದೇವನಿಂದ ಆಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ದಕ್ಷಿಣ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ 1296 ರಲ್ಲಿ 8,000 ಜನರ ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ದೇವಗಿರಿಯ ಮೇಲೆ ಹಠಾತ್ ದಾಳಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ರಾಮಚಂದ್ರ ದೇವ, ಪ್ರಬಲ ಖಿಲ್ಜಿ ಪಡೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಜೊತೆ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. 17,250 ಪೌಂಡ್ ಚಿನ್ನ, 200 ಪೌಂಡ್ ಮುತ್ತುಗಳು, 28,250 ಪೌಂಡ್ ಬೆಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನವುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಅಗಾಧವಾದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಗಳಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮವು ಸುಲ್ತಾನನಿಗೆ ಅಪಾರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.

ಜಲಾಲುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ಹತ್ಯೆ

ಅಲಾವುದ್ದೀನ್‌ನ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ದೇವಗಿರಿಯ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ದಂಡಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ನಂತರ, ಜಲಾಲುದ್ದೀನ್ ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಮಾಣಿಕಪುರಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಆದರೆ, ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಆಗಲೇ ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿ ದೆಹಲಿಯ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿದ್ದ. ನಿರ್ದಯವಾಗಿ, ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಜಲಾಲುದ್ದೀನ್ನನ್ನು ಕೊಂದು 1296 ರಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿಯ ಸುಲ್ತಾನನೆಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ತನ್ನ ಆರೋಹಣದ ಸ್ಮರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಸಹ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು, ತನ್ನನ್ನು ʻಸಿಕಂದರ್ ದಿ ಸೆಕೆಂಡ್’ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡನು.

ದಕ್ಷಿಣದ ಪ್ರಚಾರಗಳು ಮತ್ತು ವಿಜಯಗಳು

ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ, ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ತನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಹರಿಸಿದನು.

1. ಗುಜರಾತ್ (1297): ರಾಜಾ ಕರ್ಣದೇವ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿದ ಗುಜರಾತ್, ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಶ್ರೀಮಂತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿತ್ತು, ಅದರ ರಾಜಧಾನಿ ಅನಿಲವಾಡ. ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ತನ್ನ ಸೇನಾಪತಿಗಳಾದ ಉಲುಗ್ ಖಾನ್ ಮತ್ತು ನಸ್ರತ್ ಖಾನ್ ಅವರನ್ನು 1297 ರಲ್ಲಿ ಗುಜರಾತ್ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಲು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ತೀವ್ರ ಪ್ರತಿರೋಧದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ರಾಜಾ ಕರ್ಣದೇವ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಪಡೆಗಳಿಗೆ ಶರಣಾದಳು. ಈ ಆಕ್ರಮಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಲ್ಲಿಕಾಫೂರ್ ಎಂಬ ಹಿಂದೂ ಗುಲಾಮನನ್ನು ಸಾವಿರ ದಿನಾರ್‌ಗಳಿಗೆ ಅಲಾವುದ್ದೀನ್‌ಗೆ ಕರೆತರಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಮಲ್ಲಿಕಾಫೂರ್ ಹಜಾರ್ ದಿನಾರಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ಗುಲಾಮನು ಅಲಾವುದ್ದೀನ್‌ನ ಭವಿಷ್ಯದ ದಕ್ಷಿಣ ಅಭಿಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

2. ರಣಥಂಬೋರ್ (1301): ರಾಣಾ ಹಮ್ಮೀರದೇವ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿದ ರಣಥಂಬೋರ್ ಕೋಟೆಯು ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು. ರಾಣಾ ಹಮ್ಮೀರದೇವ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮತಾಂತರಕ್ಕೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದಾಗ, 1300 ರಲ್ಲಿ ಕೋಟೆಯ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಕೋಪಗೊಂಡನು. ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರತಿರೋಧದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಹಮ್ಮೀರದೇವ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು ಮತ್ತು ಸುದೀರ್ಘ ಮುತ್ತಿಗೆಯ ನಂತರ ರಣಥಂಬೋರ್ 1301 ರಲ್ಲಿ ಪತನಗೊಂಡನು.

3. ಚಿತ್ತೋರ್ (1303): ಚಿತ್ತೋರ್‌ನ ವಿಜಯವು ಅಲಾವುದ್ದೀನ್‌ನ ಅಭಿಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ಅತ್ಯಂತ ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಮತ್ತು ನಾಟಕೀಯವಾಗಿದೆ. ರಾಣಾ ರತನ್ ಸಿಂಗ್ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿದ ಚಿತ್ತೋರ್, 1303 ರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ನಿಂದ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೊಳಗಾಯಿತು. ದಂತಕಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ರತನ್ ಸಿಂಗ್ ನ ಪತ್ನಿ ರಾಣಿ ಪದ್ಮಿನಿಯ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಮರುಳಾಗಿ ಅವಳ ಕೈಯನ್ನು ಹುಡುಕಿದನು. ತಿಂಗಳುಗಳ ಮುತ್ತಿಗೆಯ ನಂತರ, ಕೋಟೆಯು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕುಸಿಯಿತು, ಆದರೆ ರಾಣಿ ಪದ್ಮಿನಿ ಮತ್ತು ಅರಮನೆಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಅವಮಾನದಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ದುರಂತ ʻಜೌಹರ್’ ಅನ್ನು ಆತ್ಮಾಹುತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ಅಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಖಿಜ್ರಾಬಾದ್ ಎಂದು ಮರುನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಗ ಖಿಜರ್ ಖಾನ್ ಅವರನ್ನು ಅದರ ಗವರ್ನರ್ ಆಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು.

4. ಮಾಲ್ವಾ (1305): 1305 ರಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್‌ನ ಜನರಲ್, ಐನ್-ಉಲ್-ಮುಲ್ಕ್, ಮಧ್ಯ ಭಾರತದ ಶ್ರೀಮಂತ ಪ್ರದೇಶವಾದ ಮಾಲ್ವಾ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ದೊರೆ, ​​ಮಹಾಲಕದೇವನು ವೀರಾವೇಶದಿಂದ ಹೋರಾಡಿದನು ಆದರೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು. ಉಜ್ಜಯಿನಿ, ಮಾಂಡು ಮತ್ತು ಚಂದೇರಿ ನಗರಗಳು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅಲಾವುದ್ದೀನ್‌ನ ಪಡೆಗಳ ವಶವಾಯಿತು, ಅವನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಭಾರತದ ಹೃದಯಭಾಗಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು.

5. ಸಿವಾನ್ (1308): 1308 ರಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸಿವಾನ್ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದನು, ಇದು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಆದರೆ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿದೆ. ಅದರ ಆಡಳಿತಗಾರ, ಸರಳದೇವ, ಬಲವಾದ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಮಾಡಿದನು ಆದರೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು ಮತ್ತು ಸಿವಾನ್ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಖಿಲ್ಜಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡನು.

6. ಜಲರ್ (1311): ಅಲಾವುದ್ದೀನ್‌ನ ದಕ್ಷಿಣದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ವಿಜಯವು 1311 ರಲ್ಲಿ ಜಲಾರ್‌ನ ಆಕ್ರಮಣವಾಗಿತ್ತು. ಸ್ಥಳೀಯ ರಾಜ ಕನೇರಿ ದೇವನು ಅಲಾವುದ್ದೀನ್‌ನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು, ಇದು ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಸ್ಥಳೀಯ ದ್ರೋಹಿಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಕನೇರಿ ದೇವನನ್ನು ಸೋಲಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಜಲಾರ್ ಅನ್ನು ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು.

ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ದಂಡಯಾತ್ರೆಗಳು (1307-1311)

1307 ಮತ್ತು 1311 ರ ನಡುವೆ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತವು ಸುಲ್ತಾನ್ ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಜನರಲ್ ಮಲಿಕ್ ಕಾಫೂರ್ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಆಕ್ರಮಣಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಡೆಕ್ಕನ್ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದ ಕೆಲವು ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಈ ದಂಡಯಾತ್ರೆಗಳು ರಾಜಕೀಯ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಸಂಯೋಜನೆ ಮತ್ತು ಸುಲ್ತಾನನ ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಅಭಿಯಾನಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಲಾಗಿದೆ.

1. ದೇವಗಿರಿಯ ದಂಡಯಾತ್ರೆ (1307) – ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ

ಮಲಿಕ್ ಕಾಫೂರ್ ಅವರ ದಕ್ಷಿಣದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ದೇವಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಇದು ಇಂದಿನ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ರಾಮಚಂದ್ರ ದೇವನಿಂದ ಆಳಲ್ಪಟ್ಟ ಸಮೃದ್ಧ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಾಗಿದೆ. ಹಲವಾರು ಅಂಶಗಳು ಈ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿದವು:

  • ರಾಮಚಂದ್ರ ದೇವ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
  • ಅವರು ಗುಜರಾತಿನ ರಾಜ ರಾಜಾ ಕರ್ಣದೇವನಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದ್ದರು, ಇದು ಖಿಲ್ಜಿಯ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಸವಾಲಾಗಿತ್ತು.
  • ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ, ದೇವಗಿರಿ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಗಳು ದೇವಲಾದೇವಿಯನ್ನು ದೆಹಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲು ಸುಲ್ತಾನ್ ಅಲಾವುದ್ದೀನ್ ನ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ, ಮಲಿಕ್ ಕಾಫೂರ್ 1307 ರಲ್ಲಿ ದೇವಗಿರಿಯ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ದಾಳಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ರಾಮಚಂದ್ರ ದೇವನ ಶರಣಾಗತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. ದೇವಲಾದೇವಿಯನ್ನು ದೆಹಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು, ಅಲ್ಲಿ ಅವಳು ಅಲಾವುದ್ದೀನ್‌ನ ಮಗ ಖಿಜರ್ ಖಾನ್‌ನ ಉಪಪತ್ನಿಯಾದಳು. ಇದು ಡೆಕ್ಕನ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಲಿಕ್ ಕಫೂರ್ ಅವರ ಮೊದಲ ಪ್ರಮುಖ ವಿಜಯವಾಗಿದೆ.

2. ವಾರಂಗಲ್ ದಂಡಯಾತ್ರೆ (1310) – ಆಂಧ್ರ ಪ್ರದೇಶ

ಎರಡನೇ ಪ್ರಮುಖ ಅಭಿಯಾನವು ರಾಜಾ ಪ್ರತಾಪರುದ್ರರಿಂದ ಆಳಲ್ಪಟ್ಟ ವಾರಂಗಲ್‌ನ ಪ್ರಬಲ ಕಾಕತೀಯ ರಾಜವಂಶವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಕಾಕತೀಯರು ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಸುಲ್ತಾನರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಲಿಕ್ ಕಾಫೂರ್ ಅವರ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯಾಗಿತ್ತು.

1309 ರಲ್ಲಿ, ಮಲಿಕ್ ಕಫೂರ್ ವಾರಂಗಲ್ ಕಡೆಗೆ ಮೆರವಣಿಗೆ ನಡೆಸಿದರು ಮತ್ತು ಅದರ ರಾಜಧಾನಿಗೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದರು. ಪ್ರತಾಪರುದ್ರನ ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರತಿರೋಧದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಮುತ್ತಿಗೆಯು ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಪ್ರತಾಪರುದ್ರನು ಶರಣಾಗುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಶಾಂತಿ ಒಪ್ಪಂದದ ಭಾಗವಾಗಿ, ಅವರು ಮಲಿಕ್ ಕಾಫುರ್‌ಗೆ 100 ಆನೆಗಳು, 7,000 ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಪೌರಾಣಿಕ ಕೊಹಿನೂರ್ ವಜ್ರವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು, ಇದು ನಂತರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಈ ವಿಜಯವು ದೆಹಲಿಗೆ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ತಂದಿತು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಈ ಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲಿನ ಕಾಕತೀಯ ಹಿಡಿತವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿತು.

3. ದ್ವಾರಸಮುದ್ರದ ದಂಡಯಾತ್ರೆ (1310) – ಕರ್ನಾಟಕ

ದೇವಗಿರಿ ಮತ್ತು ವಾರಂಗಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವರ ಯಶಸ್ಸಿನ ನಂತರ, ಮಲಿಕ್ ಕಫೂರ್ ಅವರು ಕರ್ನಾಟಕದ ಹೊಯ್ಸಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಧಾನಿಯಾದ ದ್ವಾರಸಮುದ್ರದತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದ ಹೊಯ್ಸಳರು ಶತಮಾನಗಳಿಂದಲೂ ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು.

1310 ರಲ್ಲಿ ಮಲಿಕ್ ಕಫೂರ್ ದ್ವಾರಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಹಠಾತ್ ದಾಳಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಈ ಹಠಾತ್ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ ಹೊಯ್ಸಳ ರಾಜ ಬಲ್ಲಾಳ III, ತನ್ನ ರಾಜಧಾನಿಯ ನಾಶದ ಭಯದಿಂದ ಬೇಗನೆ ಶರಣಾದನು. ಶಾಂತಿಗೆ ಬದಲಾಗಿ, ಬಲ್ಲಾಳ III ಮಲಿಕ್ ಕಾಫುರ್‌ಗೆ ವಿಶಾಲವಾದ ನಿಧಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರು, ಅವನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿನಾಶದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದರು. ಇದು ಮಲಿಕ್ ಕಫೂರ್‌ಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಯಶಸ್ವಿ ಸಾಹಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.

4. ಮಧುರೈ ದಂಡಯಾತ್ರೆ (1311) – ತಮಿಳುನಾಡು

ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಪಾಂಡ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಪಾಂಡ್ಯ ರಾಜ ಕುಲಶೇಖರನ ಮರಣದ ನಂತರ, ಅವನ ಮಕ್ಕಳಾದ ವೀರಪಾಂಡ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಪಾಂಡ್ಯರ ನಡುವೆ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ವಿವಾದವು ಉಂಟಾಯಿತು. ತನ್ನ ಸಹೋದರನಿಂದ ಸೋತ ಸುಂದರ ಪಾಂಡ್ಯ ಮಲಿಕ್ ಕಫೂರ್‌ನಿಂದ ನೆರವು ಕೋರಿದರು.

1311 ರಲ್ಲಿ, ಮಲಿಕ್ ಕಾಫೂರ್ ತನ್ನ ಯುದ್ಧ-ಕಠಿಣ ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಮಧುರೈಗೆ ತೆರಳಿದನು. ಅವನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಹೆದರಿ ವೀರಪಾಂಡ್ಯನು ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದನು. ಮಲಿಕ್ ಕಾಫೂರ್ ಮಧುರೈ ಅನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಲೂಟಿ ಮಾಡಿದರು, 612 ಆನೆಗಳು, 20,000 ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು 96,000 ಮಾನಗಳ ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ವಜ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಈ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಯುದ್ಧದ ಲೂಟಿಯು ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರ ಬೊಕ್ಕಸವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿತು, ಇದು ಮಲಿಕ್ ಕಾಫೂರ್ ಅವರ ದಕ್ಷಿಣದ ವಿಜಯಗಳ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಉಪಸಂಹಾರ

1307 ಮತ್ತು 1311 ರ ನಡುವೆ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಲಿಕ್ ಕಾಫುರ್ ಅವರ ದಂಡಯಾತ್ರೆಗಳು ಮಿಲಿಟರಿ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಪ್ರದರ್ಶನವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಆಕ್ರಮಣಗಳು ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿತು ಆದರೆ ಅದರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ತಂದಿತು. ದೇವಗಿರಿ, ವಾರಂಗಲ್, ದ್ವಾರಸಮುದ್ರ ಮತ್ತು ಮಧುರೈಗಳಿಂದ ಲೂಟಿ ಸುಲ್ತಾನರ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಬಲ ದಕ್ಷಿಣ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಈ ದಂಡಯಾತ್ರೆಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿ ಉಳಿದಿವೆ, ಮುಂಬರುವ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಭೂದೃಶ್ಯವನ್ನು ಮರುರೂಪಿಸುತ್ತವೆ.

ಕುತುಬ್-ಉದ್-ದೀನ್-ಐಬಕ್ ಮತ್ತು ದೆಹಲಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸ್ಥಾಪನೆ

ಕುತುಬ್-ಉದ್-ದೀನ್-ಐಬಕ್ ಮತ್ತು ದೆಹಲಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸ್ಥಾಪನೆ

ಕ್ರಿ.ಶ. 1206 ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದ ಗುಲಾಮಿ ಸಂತತಿಯು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅಳ್ವಿಕೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಹಾಕಿತು. ಇವರು ಆರಂಭಿಸಿದ ಈ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಗುಲಾಮಿಸಂತತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಕುತುಬ್-ಉದ್-ದೀನ್-ಐಬಕ್ ಈ ಸಂತತಿಯ ಸ್ಥಾಪಕ

ಬಾಲ್ಯ : ಕುತುಬ-ಉದ್-ದೀನ್-ಐಬಕ್ ಒಬ್ಬ ಟರ್ಕಿ ಸುಲ್ತಾನನಾಗಿದ್ದನು. ಈತ ತುರ್ಕಿಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಶಾಪುರದ ಖಾಜಿಯ ಗುಲಾಮನಾಗಿದ್ದನು. ಮುಂದೆ ಈತನನ್ನು ಮಹಮ್ಮದ್ ಘೋರಿ ನಿಶಾಪುರದ ಖಾಜಿಯಿಂದ ಕೊಂಡುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಗುಲಾಮನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ನಿಷ್ಠೆ, ದಕ್ಷತೆ ಹಾಗೂ ನೈತಿಕತೆಯಿಂದ ಘೋರಿಯ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪಾತ್ರನಾದ ಕುತುಬ್-ಉದ್-ದೀನ್-ಐಬಕ್ ಸೈನ್ಯದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ನೇಮಕಗೊಂಡನು. ಆನಂತರ ʻಅಮೀರ್-ಇ-ಆಖರ್’ ಎಂಬ ಹುದ್ದೆಗೆ ಭಡ್ತಿ ಪಡೆದನು.

ಕುತುಬ್-ಉದ್-ದೀನನ ಏಳಿಗೆ : ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಯೋಧನಿಗೆ ಒಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೀಡಲು ಘೋರಿ ಇಚ್ಚಿಸಿದನು. ಅದೇ ಎರಡನೆಯ ತರೈನ್ ಯುದ್ಧದ ನಾಯಕತ್ವ ಈ ಘೋರ ಕದನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಕುತುಬ್-ಉದ್-ದೀನ್-ಐಬಕನಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಾಂತಗಳ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಐಬಕ್ ಹನ್ನಿ, ಮೀರತ್, ರಣಥಂಬೂರ್ ಹಾಗೂ ಕೋಹಿಲ್‌ಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಒಡೆಯ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿದನು. ಕ್ರಿ.ಶ. 1194ರಲ್ಲಿ ಯಮುನಾನದಿ ತೀರದಲ್ಲಿರುವ ಚಾಂದವಾರ್ ಬಳಿ ಕನೂಜಿನ ಅರಸನಾದ ರಾಜಾಜಯಚಂದ್ರನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಕೊಂದುಹಾಕಿದನು. ಅನಂತರ ಅಲಿಘರ್ ಹಾಗೂ ಅಣ್ಣೀರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು. ಕ್ರಿ.ಶ. 1197ರಲ್ಲಿ ಗುಜರಾತಿನ ಭೀಮದೇವನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಅನಿಲ್‌ವಾಡವನ್ನು ಲೂಟಿಮಾಡಿದನು. ಇಲ್ಲಿನ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ದೆಹಲಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು. ಅಂದಿನಿಂದ ದೆಹಲಿ ಐಬಕನ ಕಾರ್ಯಕೇಂದ್ರವಾಯಿತು. ಐಬಕ್ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದೆಹಲಿಯಿಂದ ಹೋಗಿ ಕ್ರಿ.ಶ. 1202 ರಲ್ಲಿ ಬಂದೇಲಖಂಡದ ಚಾಂದೇಲ ದೊರೆಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಅಲ್ಲಿನ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಲೂಟಿಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಸುಮಾರು 50000 ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿದನು. ಕ್ರಿ.ಶ. 1202 ರಲ್ಲಿ ಮಹಮ್ಮದ್ ಘೋರಿ ಖೋಕಾರರ ವಿರುದ್ಧ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದಾಗ ಮರಣ ಹೊಂದಿದನು. ಇವನಿಗೆ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಕುತುಬ್-ಉದ್-ದೀನ್-ಐಬಕ್ ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗಿ ದೆಹಲಿಯ ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಇವನ ಆರಂಭದ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಮಯವಾಗಿದ್ದಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ಈತ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಪ್ರಭಲ ಶಕ್ತಿಗಳೊಡನೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಲೇಬೇಕಾಯಿತು. ಘೋರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾದ ನಾಸಿರುದ್ದೀನ ಕುಬಾಚ ಹಾಗೂ ಅಲ್ತಮಷ್ ಐಬಕನ ಏಳಿಗೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾದರು. ಅತ್ಯಂತ ಚಾಣಾಕ್ಷನಾದ ಕುತುಬ್-ಉದ್-ದೀನ್ ನಾಸೀರ್-ಉದ್-ದೀನನಿಗೆ ತನ್ನ ಮೊದಲನೆಯ ಮಗಳು ಹಾಗೂ ಅಲ್ತಮಷ್‌ನಿಗೆ ತನ್ನ ಎರಡನೆಯ ಮಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿದನು. ಹೀಗೆ ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನು ಸುಮ್ಮನಿರಿಸಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಸುಲ್ತಾನನಾಗಿ ಕುತುಬ್-ಉದ್-ದೀನ್-ಐಬಕ್ : ಸಾಮಾನ್ಯ ಗುಲಾಮನಾಗಿ ತನ್ನ ವೃತ್ತಿಜೀವನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಕುತುಬ್-ಉದ್-ದೀನ್-ಐಬಕ್ ದೆಹಲಿಯ ಸುಲ್ತಾನನಾದುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವನ ಮಹಾನ್ ಸಾಧನೆಯೆಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಕ್ರಿ.ಶ. 1206 ರಿಂದ ಅವನು ದೆಹಲಿಯ ನಿಜವಾದ ಸುಲ್ತಾನನಾದನು. ಆತ ಸಾಯುವ ಮೊದಲು ಮಹಮ್ಮದ್ ಘೋರಿ ಐಬಕನಿಗೆ ರಾಜ ಚಿನ್ಹೆ, ಧ್ವಜ ಹಾಗೂ ʻದೆಹಲಿಯ ಸುಲ್ತಾನ’ ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದ್ದನು. ಕ್ರಿ.ಶ. 1208 ರಲ್ಲಿ ಘಿಯಾಸುದ್ದೀನ್ ಐಬಕನಿಗೆ ʻದಾಸ್ಯವಿಮೋಚನಾ ಪತ್ರವನ್ನು’ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಈ ಸಾಧನೆಯ ಫಲಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಭಾಗ್ಯ ಐಬಕನಿಗೆ ಇಲ್ಲದಾಯಿತು. ಕ್ರಿ.ಶ. 1210ರಲ್ಲಿ ಐಬಕ್ ಮೋಲೋ ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ತನ್ನ ಕುದುರೆಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಗಾಯಗೊಂಡು ಮೃತನಾದನು. ಈತನ ಶವವನ್ನು ಲಾಹೋರಿನಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ಐಬಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ: ಐಬಕ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜಕಾರಿಣಿ, ಆಡಳಿತಗಾರ, ಧೀರಯೋಧ, ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸೇವಕ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವಾಸಿಕ ರಾಜಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಈತ ತನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಮಹಮ್ಮದ್ ಘೋರಿಯ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಗುಲಾಮನಾಗಿದ್ದನು. ಅಂದಿನ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಇವನ ನಿಷ್ಠೆ, ಉದಾರತೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಹಾಗೂ ನ್ಯಾಯಪರತೆಯನ್ನು ಮುಕ್ತಕಂಠದಿಂದ ಹೊಗಳಿದ್ದಾರೆ.

ಇವನು ಉತ್ತರಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಂಡು ಅವುಗಳನ್ನು ಇಸ್ಲಾಂ ಸತ್ತೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದನು. ಇವನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಬಹುಮಾನಗಳು ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈತನನ್ನು ಸಮಕಾಲೀನ ಲೇಖಕರು ʻಲಾಕ್‌ಭಕ್ಷ್‌’ ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಲೇನ್‌ಲರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ ʻಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ತೋಳ ಹಾಗೂ ಕುರಿಗಳು ಒಂದೇ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ನೀರುಕುಡಿಯುವಂತೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ದಾರಿಗಳು ದರೋಡೆಕೋರರ ಹಾವಳಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿದ್ದವು. ಬಡವ ಶ್ರೀಮಂತ ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರು. ಕುತುಬ್-ಉದ್-ದೀನ್-ಐಬಕ್ ಕಲೆ ಹಾಗೂ ಸಾಹಿತ್ಯಾಭಿಮಾನಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅನೇಕ ಕವಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದ್ದನು. ಇವನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಿಗಳಾದ ಹಸನ್‌ನಿಜಾಮಿ ಹಾಗೂ ಪಕ್ರ ಮುದಿರ್ ಇದ್ದರು. ಹಸನ್ ನಿಜಾಮಿಯು “ತಾಜ್-ಉದ್-ಮಾಸಿರ್” ಎಂಬ ಕೃತಿಯನ್ನು ಫಕ್ರ ಮುದಿರ್ “ತಾರೀಖ್-ಇ-ಮುಬಾರಕ್” ಎಂಬ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಕುತುಬುದ್ದೀನ್-ವಬಕ್ ಹಿಂದುಗಳ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದು, ಮತಸಹಿಷ್ಣುತೆಯ ನೀತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಈತ ದೆಹಲಿ, ಅಜ್ಮೀರ, ಬನಾರಸ್ ಹಾಗೂ ದೇಶದ ಇತರ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸಿ ಅವುಗಳ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮಸೀದೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಈತ ಆ ಕಾಲದ ಮದ್ಯ ಏಶಿಯಾದ ನಿರ್ಧಯರೂ ಹಾಗೂ ಮತಾಂಧರೂ ಆದ ಯೋಧರ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರಿದವನೆಂದು ಡಾ| ವಿ.ಎ. ಸ್ಮಿತ್ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಆರಾಮ್ ಷಾ (1210-1211) : ಕುತುಬ್-ಉದ್-ದೀನ್-ಐಬಕ್ ಲಾಹೋರಿನಲ್ಲಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆಸ್ಥಾನದ ಅಮೀರರು ಆರಾಮಭಕ್ಷನನ್ನು ಆರಾಮ್ ಷಾ ಎಂಬ ಬಿರುದಿನೊಂದಿಗೆ ದೆಹಲಿಯ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿದರು. ಆರಾಮಷಾ ಸಮರ್ಥ ಸುಲ್ತಾನನಾಗಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಕುಬಾಚ್ ಮತ್ತು ಆಲಿಮರ್ದಾನ್‌ರು ಇವನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲದೆ ಬದೌನಿನಲ್ಲಿ ಗವರನಾಗಿದ್ದ ಅಲ್ತಮಷ್‌ನನ್ನು ದೆಹಲಿಯ ದೊರೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವಂತೆ ಹಠ ಹಿಡಿದರು. ಇವರ ಒತ್ತಾಯದ ಮೇರೆಗೆ ಅಲ್ತಮಷ್ ದೆಹಲಿಯ ಸುಲ್ತಾನನಾದನು. ಆದರೆ ಆರಾಮಷಾ ಇದಕ್ಕೆ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದನು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಹೋರಾಟ ನಡೆಯಿತೆನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಈ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಆರಾಮ್‌ ಷಾ ಸೋತು ಮರಣದಂಡನೆಯ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಉಪಸಂಹಾರ:

ಕುತುಬ್-ಉದ್-ದೀನ್-ಐಬಕ್ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗುಲಾಮನಾಗಿ ಆರಂಭಿಸಿ ದೆಹಲಿಯ ಸುಲ್ತಾನನಾಗಿರುವುದು ಅವನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠೆಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದೆ. ಅವನು ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿ, ದೆಹಲಿ ಸುಲ್ತಾನತೆ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಕಾರಣನಾದನು. ಆಡಳಿತ, ಯುದ್ಧಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಉದಾರತೆಯಿಂದ ಅವನು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಅವನ ನಂತರ ಬಂದ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಈ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸಿದರು.

ಮಹಮ್ಮದ್-ಬಿನ್ – ತುಘಲಕನ  ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳು

ಮಹಮ್ಮದ್-ಬಿನ್ – ತುಘಲಕನ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳು

ಮಹಮ್ಮದ್-ಬಿನ್-ತುಘಲಕನು(1325-1351) ಘಿಯಾಸುದ್ದೀನ್ ತುಘಲಕನ ಮಗ ಹಾಗೂ ತುಘಲಕ್ ಸಂತತಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೊರೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಮ್ಮದ್ ಬಿನ್ ತುಗಲಕ್ ಪ್ರತಿಭಾವಂತನಾಗಿದ್ದು ಪರ್ಶಿಯನ್, ಅರೇಬಿಕ್ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಪಡೆದಿದ್ದನು. ಇತಿಹಾಸ, ಗಣಿತ, ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ, ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರ, ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರ ಹಾಗೂ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾಗಿದ್ದನು. ಮಹಮ್ಮದ್-ಬಿನ್-ತುಘಲಕ್ ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿದ್ದನು. ಇವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ವಾರಂಗಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಸತತವಾಗಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ದಂಡಯಾತ್ರೆ ಕೈಗೊಂಡು ಯಶಸ್ವಿಯಾದನು. ಇದರಿಂದ ಸುಪ್ರೀತನಾದ ಘಿಯಾಸುದ್ದೀನ್ ಮಗನಿಗೆ ‘ಜುನಾಖಾನ್’ ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಗೌರವಿಸಿದನು.

ಸಿಂಹಾಸನಾರೋಹಣ:

ಘಿಯಾಸುದ್ದೀನನ ಮರಣದ ನಂತರ ಅವನ ಹಿರಿಯ ಮಗನಾದ ಜುನಾಖಾನನು ಮಹಮ್ಮದ್-ಬಿನ್- ತುಘಲಕ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಸಾ.ಶ.1325ರಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಇವನು ಸುಮಾರು 25 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದೆಹಲಿಯ ಸುಲ್ತಾನನಾಗಿದ್ದನು.

ಮಹಮ್ಮದ್-ಬಿನ್-ತುಘಲಕ್‌ ದಂಡಯಾತ್ರೆಗಳು:
1) ವಾರಂಗಲ್ ಆಕ್ರಮಣ (1323):

ಮಹಮ್ಮದ್-ಬಿನ್-ತುಘಲಕ್ ಸಾ.ಶ. 1323 ರಲ್ಲಿ ವಾರಂಗಲ್ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿನ ದೊರೆ ಪ್ರತಾಪರುದ್ರನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು. ಸೋತ ಪ್ರತಾಪರುದ್ರನು ತುಗಲಕ್‌ನಿಗೆ ಕಪ್ಪಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಆತನ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೆ ಅಂಡನು.

2) ನಾಗರಕೋಟೆ ಆಕ್ರಮಣ (1337):

ಪಂಜಾಬಿನ ಕಾಂಗ್ರಾ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ನಾಗರಕೋಟೆಯನ್ನು ಸಾ. ಶ. 1337 ರಲ್ಲಿ ಮುತ್ತಿದ ಮಹಮ್ಮದ್-ಬಿನ್-ತುಘಲಕ್ ಅಲ್ಲಿನ ಹಿಂದೂ ರಾಜನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ನಾಗರಕೋಟೆಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

3) ಮಧ್ಯ ಏಷ್ಯಾದ ಆಕ್ರಮಣ:

ಮಧ್ಯ ಏಷ್ಯಾದ ಖೋರಾಸನ್, ಇರಾಕ್ ಹಾಗೂ ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಆಕ್ಸಿಯಾನಾ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಮಹಮ್ಮದ್-ಬಿನ್-ತುಘಲಕ್ 3,70,000ದಷ್ಟು ಬೃಹತ್ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿ ಮುಂಗಡವಾಗಿ ಒಂದು ವರ್ಷದ ವೇತನವನ್ನು ನೀಡಿದ. ಯುದ್ಧೋಪಕರಣಗಳ ಖರೀದಿಗಾಗಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಖರ್ಚುಮಾಡಿದ. ಯುದ್ಧದ ಮೊದಲೇ ಅವನ ಬೊಕ್ಕಸವಲ್ಲಾ ಬರಿದಾಯಿತು. ಆದರೆ ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳ ದಾಳಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆಗುವ ತೊಂದರೆಯನ್ನು ನೆನೆದು ಈ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟನು.

4) ಕಾರಾಜಲ್ ಗಂಡಯಾತ್ರೆ (1337-38):

ಭಾರತ ಹಾಗೂ ಚೀನಾದ ಗಡಿ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಾಜಲ್ ಯೋಜನೆಯೊಂದನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಮಹಮ್ಮದ್-ಬಿನ್-ತುಘಲಕ್‌ನು ಖುಸ್ರು ಮಲಿಕನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಕಾರಾಜಲ್ ವಿರುದ್ಧ ಒಂದು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಚಳಿ, ಗಾಳಿ, ಹಿಮ ಹಾಗೂ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಸೈನಿಕರು ಸಾವಿಗೀಡಾದರು. ಈ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಒಟ್ಟು 10,000 ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 10 ಮಂದಿ ಸೈನಿಕರು ಮಾತ್ರ ಬದುಕುಳಿದು ಬಂದರೆಂದು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಮಹಮ್ಮದ್-ಬಿನ್-ತುಘಲಕ್‌ ಸುಧಾರಣೆಗಳು: ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳು
1) ದೋ ಅಬ್-ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತೆರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಳ:

ಗಂಗಾ-ಯಮುನಾ ನಡುವಿನ ಬಯಲು ಪ್ರದೇಶವೇ ದೋ-ಅಬ್. ಇದು ಸಂಪದ್ಭರಿತ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ತುಘಲಕ್ ವಿವೇಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ತೆರಿಗೆ ದರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆಂದರೆ

ಎ) ದೋ-ಅಬ್ ಪ್ರದೇಶದ ಜನರು ಶ್ರೀಮಂತರೂ ಹಾಗೂ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದುದು,

ಬಿ) ಸುಲ್ತಾನನು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಆಡಳಿತ ವರ್ಗವನ್ನು ದಕ್ಷತೆಯಿಂದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಳಿಸುವುದು.

ಈ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸುಲ್ತಾನ ತೆರಿಗೆಯಲ್ಲಿ 10-20 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಳವನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಮನೆಗಂದಾಯ (ಗರಿ) ಮತ್ತು ಗೋಮಾಳ (ಚರಾಯಿ) ತೆರಿಗೆಗಳಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚಳ ಕಂಡುಬಂದಿತು. ದೋ-ಅಬ್ ಜನತೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಂದಾಯ ನೀಡಲಾಗದೆ ಬಡತನಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅದೇ ವರ್ಷ ದೋ-ಅಬ್ ಪ್ರದೇಶ ಬರಗಾಲಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಯಿತು. ಹೀಗಾಗಿ ರೈತರು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಮುಂದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಂದಾಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮಾತ್ರ ತೆರಿಗೆ ವಸೂಲಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಕಂದಾಯ ನೀಡಲು ವಿಫಲರಾಗಿ ಕಾಡಿಗೆ ಓಡಿಹೋದರು. ಇದರಿಂದ ಕುಪಿತಗೊಂಡ ಸುಲ್ತಾನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದ ರೈತರನ್ನು ಕಾಡು ಮೃಗಗಳಂತೆ ಬೇಟೆಯಾಡಿದ. ತುಘಲಕ್‌ನ ಕಂದಾಯ ನೀತಿಯನ್ನು ಭರಣಿ ಈ ರೀತಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ. “ರೈತರ ಬೆನ್ನು ಮುರಿಯಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಮಂತರು ದಂಗೆಕೋರರಾದರು.ಭೂಮಿ ಪಾಳು ಬಿದ್ದಿತು. ಸಾಗುವಳಿ ನಿಂತು ಹೋಯಿತು. ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಸತ್ತರು”.ಮಹಮ್ಮದ್ ಬಿನ್-ತುಗಲಕ’ನಿಗೆ ತಡವಾಗಿ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಯಿತು. ತನ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಕಾಡಿಗೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಜನರನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಗರಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡನು. ಕ್ಷಾಮ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕೆರೆ, ಬಾವಿ ಹಾಗೂ ಕಾಲುವೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಕೃಷಿಕರಿಗೆ ಸಾಲ ನೀಡಿದನು. ಅವನು ನೀಡಿದ ಪರಿಹಾರಗಳು ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಲಿಲ್ಲ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಈ ಯೋಜನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಫಲಗೊಂಡಿತು.

2) ರಾಜಧಾನಿ ಬದಲಾವಣೆ(1327):

ಸುಲ್ತಾನನು ಕೈಗೊಂಡ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಧಾನಿ ಬದಲಾವಣೆಯು ಒಂದು. ಇವನು ತನ್ನ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ದೆಹಲಿಯಿಂದ ದೇವಗಿರಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ದೌಲತಾಬಾದ್ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿಯ ವರ್ಗಾವಣೆಗೆ ಮಹಮ್ಮದ್ ಬಿನ್ ತುಘಲಕ್ಕು ಕೊಡುವ ಕಾರಣಗಳೆಂದರೆ,

1) ದೌಲತಾಬಾದ್ ಉತ್ತರದ ದೆಹಲಿಯಿಂದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕೇಂದ್ರ ಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದು ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಸುಲಭವಾಗಿತ್ತು.

2) ಉತ್ತರ ಭಾರತಕ್ಕಿಂತ ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಫಲವತ್ತಾಗಿತ್ತು.

3) ಉತ್ತರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಾಗಿದ್ದ ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮವನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತಕ್ಕೂ ವಿಸ್ತರಿಸುವುದು.

4) ಪದೇ ಪದೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಂಗೋಲರ ದಾಳಿಗಳಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು.

ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಮಹಮ್ಮದ್-ಬಿನ್-ತುಘಲಕ್ ದೆಹಲಿಯ ಸಮಸ್ತ ಜನರನ್ನು ದೌಲತಾಬಾದಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಈ ಎರಡು ನಗರಗಳ ನಡುವಿನ ದೂರ ಸುಮಾರು 1120 ಕಿ.ಮೀಟರ್‌ಗಳಾಗಿದ್ದು ಜನರ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಬೊಕ್ಕಸದಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ವಿನಿಯೋಗಿಸಿದನು. ದೆಹಲಿ ಮತ್ತು ದೌಲತಾಬಾದ್‌ಗಳ ನಡುವೆ ರಸ್ತೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ, ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ ಛತ್ರಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ, ಇತ್ಯಾದಿಗೆ ನೀರಿನಂತೆ ಹಣ ಖರ್ಚಾಯಿತು. ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ದೆಹಲಿಯ ಜನ ತಮ್ಮ ಗಂಟುಮೂಟೆಗಳೊಂದಿಗೆ ದೌಲತಾಬಾದಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಕುರುಡ ಹಾಗೂ ಕುಂಟ ಮಾತ್ರ ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ನೆಲಸಿದ ನಾಡನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಕುಂಟನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾಯಿತು. ಕುರುಡನನ್ನು ಆನೆಯ ಕಾಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಎಳೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ರಭಸಕ್ಕೆ ಅವನ ಒಂದು ಕಾಲು ಮಾತ್ರ ದೇವಗಿರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿತು ಎಂದು ಇಬ್ಬಬತೂತ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರಯಾಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಅಸುನೀಗಿದರು. ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಈಗ ಒಂದು ನರಪಿಳ್ಳೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಮಶಾನ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತು. ಈ ರೀತಿ ಜನರ ಮಾನಸಿಕ ತೊಳಲಾಟವನ್ನು, ದೈಹಿಕ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಕಂಡ ಮಹಮ್ಮದ್ ಬಿನ್-ತುಘಲಕ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತೊಂದು ಮೂರ್ಖತನದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು. ಎಲ್ಲಾ ಜನರು ದೌಲತಾಬಾದಿನಿಂದ ದೆಹಲಿಗೆ ತೆರಳಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞೆ ಹೊರಡಿಸಿದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಜನರ ಜಂಗಾಬಲವೇ ಉಡುಗಿಹೋಯಿತು. ಮತ್ತೆ ಅವರು ದೆಹಲಿಯ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಜನರು ಸತ್ತರು. ದೆಹಲಿಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಜನರಿಗಾದ ನಷ್ಟವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಡಲು ಸುಲ್ತಾನ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ದೇಶದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಿಂದ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿದನು. ಇದಕ್ಕೆ ಯಾರು ಸೊಪ್ಪು ಹಾಕಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ದೆಹಲಿ ತನ್ನ ಮೊದಲಿನ ವೈಭವವನ್ನು ಪುನ: ಪಡೆಯಲು ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತೆಂದು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

3) ತಾಮ್ರದ ನಾಣ್ಯ ಚಲಾವಣೆ:

ಮಹಮ್ಮದ್-ಬಿನ್-ತುಘಲಕ್ ಇಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಕೈಗೊಂಡ ಕಂದಾಯ ಏರಿಕೆ, ರಾಜಧಾನಿ ಬದಲಾವಣೆ ಹಾಗೂ ಕೃಷಿಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಆದ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಂದ ರಾಜ್ಯದ ಬೊಕ್ಕಸ ಬರಿದಾಯಿತು.ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಏನುಮಾಡಲು ತೋಚದಿದ್ದಾಗ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳ ಬದಲಾಗಿ ತಾಮ್ರದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಚಲಾವಣೆಗೆ ತಂದನು. ಒಂದು ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ತಾಮ್ರದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳ ಬದಲಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದೆಂದು, ಈ ನಾಣ್ಯಗಳು ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಮವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು. ತಾಮ್ರದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಟಂಕಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಖಾಸಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೂ ನೀಡಿದನು. ಇವರಿಗೆ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಟಂಕಿಸುವಾಗ ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಹೇರಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಇವರು ಖೋಟಾ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಟಂಕಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯೂ ಖೋಟಾ ನಾಣ್ಯಗಳ ಟಂಕಶಾಲೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಯಿತು. ಜನಸಾಮನ್ಯರು ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಚಿನ್ನ ಹಾಗೂ ಬೆಳ್ಳಿಯ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಖೋಟಾ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನೇ ತೆರಿಗೆಯಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಇವರ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೂ ಸುಲ್ತಾನನಿಗೆ ಮೋಸಮಾಡಿದರು. ಹೀಗಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದ ಖಜಾನೆಯಲ್ಲಿ ತಾಮ್ರದ ನಾಣ್ಯಗಳ ರಾಶಿಯೇ ಕಂಡುಬಂದಿತು. ವ್ಯಾಪಾರ ಕುಸಿಯಿತು, ಹಣದ ಮೌಲ್ಯ ‘ಒಡೆದ ಮಡಿಕೆಯ ಚೂರಾಯಿತು!’ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಹಾಗೂ ಬೆಳ್ಳಿಯ ನಾಣ್ಯಗಳ ಅಭಾವ ಕಂಡು ಬಂದಿತು. ಇದರಿಂದ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದಂತಾದ ಸುಲ್ತಾನನು ತಾಮ್ರದ ನಾಣ್ಯಗಳ ಚಲಾವಣೆಯನ್ನು ರದ್ದು ಪಡಿಸಿದನು. ಮತ್ತೊಂದು ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿ ತಾಮ್ರದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ ಅದರ ಮುಖಬೆಲೆಯ ಚಿನ್ನ ಹಾಗೂ ಬೆಳ್ಳಿಯ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.ಆಗ ಜನ ತಮ್ಮ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಮೂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ತಾಮ್ರದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ ಅಪ್ಪಟ್ಟ ಚಿನ್ನ ಹಾಗೂ ಬೆಳ್ಳಿಯ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡರು. ಹೀಗೆ ಸುಲ್ತಾನ ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳಿಂದಲೇ ಮೋಸಹೋದನು. ಸಂಗ್ರಹವಾದ ರಾಶಿರಾಶಿ ತಾಮ್ರದ ನಾಣ್ಯಗಳು ಸುಲ್ತಾನನ ಮೂರ್ಖತನದ ವೈಪಲ್ಯವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಾ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು. ಸುಲ್ತಾನನ ಈ ಮೇಲಿನ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಫಲಗೊಂಡವು. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಮಹಮ್ಮದ್ ಬಿನ್ ತುಘಲಕನನ್ನು ದ್ವಂದ್ವಗಳ ಮಿಶ್ರಣ(ವೈರುದ್ಯಗಳ) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.